  
      
|
TENTOONSTELLINGEN
ROB SCHOLTE - 7e HEMEL
 |
MUSEUM VAALS VERLENGT WEGENS SUCCES EXPOSITIE
Museum Vaals ontvangt veel enthousiaste reacties van de bezoekers op de tentoonstelling van de religieuze schilderijen van Rob Scholte. Dit is voor het museum de reden geweest om Rob Scholte’s 7e hemel-show, die in juni 2011 feestelijk werd geopend door Scholte-vriend de tattoo-kunstenaar Henk Schiffmacher met medewerking van de hulpbisschop van Roermond Monseigneur Everard de Jong, te verlengen tot juni 2012.
Scholte’s religieuze werken zijn onbekender, maar niet minder belangrijk. Een betere ambiance om deze reli-pop te zien, dan de voormalige kloosterkapel van Museum Vaals, is er eigenlijk niet. Scholte toont een negental religieuze spreuken, geschilderd op zwart fluweel. Niet naast, achter of tussen de heiligen, maar hoog daarboven verheven en verlost van de 200 verschillende 1 tot wel 3,5 meter hoge heiligenbeelden uit de vaste collectie van Museum Vaals. Ook zijn laatste avondmaal van zo’n zes vierkante meter is te bewonderen. Dit schilderij is gebaseerd op een klein koperen reliëf, bekend uit het rijke Roomse leven.
Veelbesproken zijn de omgekeerde borduurwerken van het laatste avondmaal en de madonna’s met kind van Scholte. Deze borduurwerken zie je niet, zoals gebruikelijk van de voorzijde maar van de achterkant. Dit doet veel stof opwaaien in het normaal zo rustige Museum Vaals. De meeste bezoekers begrijpen niet wat er gebeurt. Is er een fout gemaakt met het inlijsten? Staan de kunstwerken achterstevoren? Mankeert er spontaan iets aan hun ogen? Regelmatig wordt het museum bezocht door gezelschappen en zodra het een damesgroep is dan gaat de aandacht geheel en uitsluitend uit naar de borduurwerken. Er wordt dan druk door elkaar gepraat en veel gewezen. Enkelen dienen zich dan in te houden om het kunstwerk niet uit elkaar te trekken en zo de voorkant van het borduurwerk te kunnen bekijken, die door Scholte achterkant is geworden. Zo staan er een tiental laatste avondmaal borduurwerken, die elk totaal verschillend zijn. De identieke voorkant is niet te zien, maar de aanwezigheid laat zich vermoeden.
Rob Scholte toont ons zo de achterkant van het gelijk, de achterkant van het borduurwerk. Om ons het handschrift van de borduurster te laten zien en tegelijkertijd veel van ons creatieve kijken te vergen. Je kunt aan de achterkant het spaarzame gebruik van de wol of het dmc-garen afzien of het gemak van het niet afhechten zien. Evenals de soepele kopie van het oorspronkelijke Da Vinci-schilderij of de worsteling met de afbeelding door de borduurster.
Duidelijk is dat Rob Scholte een groot kunstenaar is en in de kunstwereld en daarbuiten nauwelijks introductie behoeft.
HARMONIA ZATERDAGAVOND IN MUSEUMPARK
| |
Zaterdagavond 24 september vanaf 20.00 uur zal Gemengd zangkoor Harmonia, de oudste “zangclub” van Simpelveld een concert verzorgen in het park van Museum Vaals.
Harmonia bestaat al 150 jaar Zestig sopranen, alten, tenoren en bassen, die onder de bezielende leiding van de welbekende Simpelveldse dirigent Jean Lardinois, graag hun stemmen laten horen. De meeste uitvoeringen worden in de St. Remigiuskerk in Simpelveld uitgevoerd. Voor het concert op zaterdagavond neemt het koor die dag in de Ontmoetingskerk te Geleen een CD op. Harmonia zal zaterdagavond hetzelfde programma van de cd-opname, aangevuld met het Chianti-lied en met Kad si bila mala mare, uitvoeren.
Museum Vaals heeft Harmonia uitgenodigd omdat dit weekend Gemengd koor De Cantorij uit Haarlem haar gasten zijn. Dit koor zal aanstaande zondag om 11.15 uur zingen in de St Pauluskerk in Vaals. Het gemengd koor is door een bezoek van enkele leden aan Museum Vaals enthousiast geraakt om een weekend naar Vaals te komen.
Zaterdagavond zullen de twee koren gezamenlijk ook nog enkele liederen ten gehore brengen. Iedereen is van harte welkom en de toegang is gratis.
KETTINGZAAGKUNSTENAARS HALEN ST BARBARA UIT BOOMSTAM
| |
Vanaf woensdag 31 augustus 2011 starten de Vaalser kunstenaars Hailey Huynh en Paul Kern met hun kettingzaagproject “Houten Heiligen” van Museum Vaals. In het kloosterpark zullen zij regelmatig aan het zagen, beitelen en frezen zijn. Kortom Museum Vaals laat letterlijk en figuurlijk weer van zich horen want het zal af en toe een luidruchtige boel zijn in het normaal rustige kloosterpark.
Beide kunstenaars zullen de heilige Barbara, de echte Limburgse heilige voor de mijnwerkers, uit hun eigen eikenboomstam laten verschijnen. De kunstenaars verwachten de beelden in oktober afgerond te hebben.
ROB SCHOLTE - 7e HEMEL
| |
Museum Vaals is zeer opgetogen over de expo van de religieuze schilderijen van Rob Scholte met als titel: 7e HEMEL De Scholte-show wordt op 5 juni 2011 feestelijk geopend door zijn vriend de (tattoo-) kunstenaar Henk Schiffmacher en de hulpbisschop van Roermond Monseigneur Everard de Jong.
Rob Scholte behoeft in de kunstwereld en daarbuiten nauwelijks introductie. Scholte is een Bekende Nederlander. Een Beeldenmaker, die ordent: beelden uit de massamedia en zijn eigen omvangrijke archief worden in een nieuwe context plaatst, waardoor Scholte hen van een nieuwe betekenis voorziet. Vaak bevinden zich in zijn werk tegenstrijdigheden en tegenstellingen, die 'overwonnen' worden.
Minder bekend, maar niet minder belangrijk zijn Scholte’s religieuze werken. Een betere ambiance om deze reli-pop te exposeren, dan de voormalige Kloosterkapel van Museum Vaals, is er eigenlijk niet.
Scholte hangt hoog en droog in Museum Vaals. Niet naast, achter of tussen de heiligen, maar ver daarboven verheven en verlost van de 200 verschillende 1 tot wel 3,5 meter hoge heiligenbeelden uit de vaste collectie van Museum Vaals. De 7e HEMEL!!! De expositie gaat zes maanden duren en zal tussentijds nog een opvallende verandering ondergaan.
SPRAAKMAKENDE KRUISWEGSTATIES
| |
Vanaf 1 april 2011, in de aanloop naar Pasen, zijn er in combinatie met de unieke collectie kerk- en kloosterbeelden veertien schilderijen tentoongesteld van de Kruisweg van Christus. Deze staties waren in 2009 voor Museum Vaals de openingstentoonstelling en zo spraakmakend dat deze kunstwerken nu nog eenmaal tentoongesteld worden.
De Kruisweg (Via Dolorosa in het Latijn) is een onderdeel van de totale traditie van het christelijke Paasfeest. Het is een nabootsing van de lijdensweg van Christus vanaf het gerechtsgebouw (het paleis van de Romeinse procurator Pontius Pilatus) tot op de heuvel Golgotha, plaats van zijn terechtstelling.
De voorstellingen van de 14 Kruiswegstaties zijn:
I Jezus wordt ter dood veroordeeld
II Jezus neemt het kruis op Zijn schouders
III Jezus valt voor de eerste maal onder het kruis
IV Jezus ontmoet Zijn Heilige Moeder
V Simon van Cyrene helpt Jezus het kruis te dragen
VI Veronica droogt het aangezicht van Jezus af
VII Jezus valt voor de tweede maal
VIII Jezus troost de wenende vrouwen
IX Jezus valt voor de derde maal
X Jezus wordt van Zijn klederen beroofd
XI Jezus wordt aan het kruis genageld
XII Jezus sterft aan het kruis
XIII Jezus wordt van het kruis afgenomen
XIV Jezus wordt in het graf gelegd
De kunstenaars die deelnemen zijn in volgorde van de bovengenoemde staties: Gerard Druiven, Menno Schenk, Ronald Berning, Ernst Voss, Frans Franciscus, Henk Schiffmacher, Hugo Kaagman, Gabriel Kousbroek, Aldert Mantje, Gilian Schrofer, Fiona Kluck, Rob Scholte, Siert Dallinga en Piet Groenendijk.
De doeken zijn ingelijst in zware oude neogotieke eikenhouten lijsten met nummers 1 tot en met 14 en koperen plaatjes met beschrijvingen.
De tentoonstelling Kruiswegstaties eindigt op 4 juni 2011.
KERTST 2010
| |
Vanaf 6 december heeft Museum Vaals het museum geheel ingericht in kerstsfeer. Op het altaar staat een gigantische kerststal met levensgrote figuren. Maria met Jozef en de kribbe met de drie Koningen en twee herders. Daarnaast is er uiteraard sfeervolle kerstverlichting in het museum aangebracht en klinkt er onontkoombaar kerstmuziek.
SINT BARBARA EN HET ZWARTE GOUD
| |
Vanaf 26 oktober 2010 tot en met 5 december 2010 is in Museum Vaals een nieuwe tentoonstelling. Op de plek waar voorheen het altaar was staan vijf grote St. Barbara beelden met een indrukwekkende opstelling van mijnwerkersspullen op blinkend steenkool tentoongesteld. Bijna een monument voor de overleden mijnwerkers.
Inmiddels is het de mensen van Museum Vaals duidelijk geworden dat er veel Limburgse organisaties bestaan met St. Barbara in de naam. Het museum zou het leuk vinden om met hen in contact te komen en doet daarom een oproep aan deze organisaties om zich bij het museum te melden. Het museum stelt deze organisaties in staat om zich in Museum Vaals (blijvend) te presenteren door middel van bijvoorbeeld geschreven tekst, cd of dvd. Ter gelegenheid van deze tentoonstelling heeft (tattoo)kunstenaar Henk Schiffmacher een serie stoere zeefdrukken gemaakt van Sint Berbke, zoals zij in Limburg genoemd wordt. Deze zeefdrukken zijn te koop in de winkel van het museum.
De mijnwerkersspullen zijn beschikbaar gesteld door Werkgroep Informatie Mijnbouw uit Parkstad. Deze werkgroep zal op zaterdagmiddag 20 november bij Museum Vaals een lezing over St. Barbara geven. De kosten hiervoor zijn 3 euro en men dient zich vooraf bij het museum aan te melden.
Barbara was de dochter van een rijke heiden uit Nicomedië. Om haar tegen ongewenste invloeden te beschermen sloot hij haar op in een toren. Desondanks werd zij bekeerd tot het Christendom. Haar vader ontdekte dit toen Barbara vroeg om een derde venster in haar toren aan te brengen ter ere van de Heilige Drie-eenheid. Hij liet haar folteren om haar tot geloofsafval te dwingen. Toen dat niet lukte, onthoofdde hij zijn dochter. Meteen daarna werd hij gestraft: een bliksemschicht doodde hem.
Sint Barbara is het meest bekend als beschermheilige van de mijnwerkers. Zij is echter ook patrones van architecten, bouwvakarbeiders, metselaars, steenhouwers, timmerlieden en dakdekkers; vanwege de toren die ze bij zich heeft werd ze ook patrones van klokkenluiders, beiaardiers en klokkengieters; omdat haar torentje soms leek op de loop van een geschut werd ze ook beschermheilige van schutters, kanonniers, artilleristen, soldaten, schutters alsmede van de militaire stand en wapenmakers, en van allen die met springstof omgaan, zoals mijnopruimers, vuurwerkmakers en metaalgieters; van daaruit werd ze ook patrones van ieder die bedreigd wordt door een onvoorziene dood, zoals brandweerlieden alsmede van alle omstandigheden en beroepen die met de dood in verband worden gebracht. Zij is dus ook beschermheilige van doodgravers, begrafenisondernemingen en begraafplaatsen; ze is ook patrones van gevangenen (omdat zij in haar gevangenschap van een engel de sacramenten ontving). Daarnaast is zij patrones van hoedenmakers (omdat de hoed symbool is voor bescherming?); van koks (misschien vanwege de lekkernijen die eigenlijk bij het naderende Sinterklaasfeest horen?).
EERSTE TROUWPARTIJ IN “DE ESCH” TE VAALS
| |
Per 1 juli 2010 is ons voormalige klooster door het college Burgemeester en Wethouders benoemd tot trouwlocatie. De eerste huwelijksplechtigheid vond zaterdagmiddag 24 juli plaats. Het eerste echtpaar was Olga en Ron Vijgen uit Simpelveld. Zij en dat geldt ook voor alle aanwezigen waren heel enthousiast over onze nieuwe trouwlocatie in Vaals. Intiem en stijlvol waren de meest gehoorde worden over de beslist indrukwekkende ambiance.
UNIEKE ICONEN IN MUSEUM VAALS
| |
Op zondag 11 juli 2010 wordt in Museum Vaals de Kunstwandelroute officieel geopend door burgemeester Reg van Loo. Op deze dag start ook in het museum een niet te missen nieuwe tentoonstelling met unieke iconen.
De iconen zijn vervaardigd door de Bulgaarse kunstenaar Dimitare Petkov (1956). Sinds zijn elfde levensjaar is hij begonnen met het maken van metalen, koperen, gouden en zilveren iconen. De indrukwekkende iconen zijn met behulp van allerlei zelfgemaakt gereedschap vervaardigd uit één plaat (edel)metaal. Al zijn hele leven is dit zijn passie geweest. Petkov heeft geen kunstenaarsopleiding gevolgd maar heeft zijn vaardigheden zelf verworven. Zijn iconen zijn gekocht door kunstverzamelaars uit vele landen zoals Argentinië, Brazilië, Spanje en de Verenigde Staten. Dit is de eerste expositie van deze Bulgaarse kunstenaar in Nederland.
De expositie van de iconen van Dimitare Petkov loopt tot en met zondag 5 september 2010.
LIVE JAZZ IN MUSEUMCAFE DE ZWARTE MADONNA
| |
Op moederdagzondag 9 mei 2010 zal in het museumcafé “De Zwarte Madonna” lekkere oude Jazz te beluisteren zijn. De New Orleans Dixie Skaters (NODS) uit Eindhoven zullen vanaf 14.00 uur tot 17.00 uur hun nummers ten gehore brengen. Museum Vaals en Stichting Jazzclub Vaals 79 bieden u deze middag gezamenlijk aan.
De NODS is ontstaan in 1985 en legt zich toe op het spelen van oude stijl jazzmuziek. Het is de muziek die rond 1900 ontstaan is in New Orleans, een plaats in het zuiden van de Verenigde Staten van Amerika. De band werkt gestadig aan een repertoire dat op dit moment uit ca. 75 nummers bestaat. Steeds wordt daarbij gestreefd naar een moderne, maar wel complete uitvoering van het oorspronkelijke ‘verse’ en ‘chorus’. De muzikanten - een echte vriendenclub - hebben op het podium duidelijk plezier in het musiceren en betrekken daar graag het luisterpubliek bij. Ook als straatorkest valt dit aspect op. De band wordt gewaardeerd omdat hij borg staat voor een prima en gezellig optreden.
STRAATTEKENAARS IN PARK MUSEUM VAALS
| |
Op zaterdag en zondag 1 en 2 mei 2010 zullen in het museumpark zes straattekenaars aan het werk zijn. De ervaren straattekenaars hebben allemaal de opdracht een Maria-afbeelding te maken op speciaal neergelegde tegeltableaus.
Er is voor de combinatie straattekenaars en Maria-afbeeldingen gekozen omdat de maand mei de Mariamaand is. Daarnaast is de oorsprong van het straattekenen afkomstig uit Italië en daar ontstaan met madonnatekeningen in de 15e eeuw als eerbetoon aan de Heilige Moeder. In Italië gebruikt men voor straattekenaars de term madonnari, dit betekent letterlijk madonnaschilders. Vroeger werden gebroken dakpannen, krijt en houtskool gebruikt voor het vervaardigen van de kunstwerken. Tegenwoordig werken de straattekenaars met heel veel kleuren van pastelkrijt.
Op zaterdag 1 mei wordt er om 12.00 uur gestart tot 17.30 uur en op zondag zijn de straattekenaars van 10.30 uur tot 17.30 uur druk bezig met het tekenen van hun Maria.
KRUISWEGSTATIES IN HET BOS
| |
De laatste weken van maart 2010 is er hard gewerkt in het bos: achterstallig snoeiwerk is ingehaald, het bos is ontdaan van alle losse takken en het zwerfvuil, de wandelpaden zijn verhard, bankjes zijn neergezet en veertien mooie Kruiswegstaties zijn geplaatst. Het betreft hier veertien Kruiswegstaties met een afmeting van 150 cm breed en 130 cm hoog. De gipsen staties die momenteel nog in een grondlak staan zijn gemaakt door Maas en Zonen uit Haarlem. Na het broedseizoen van de roeken die momenteel in het bos nestelen zullen de staties de definitieve kleuren krijgen.
Met de plaatsing van de Kruiswegstaties in het bos is het geheel nu zo af dat je zonder moeite te doen het gevoel krijgt dat in korte tijd iets bijzonders in Vaals gecreëerd is. Vanaf Goede Vrijdag tot en met tweede Paasdag kunnen de bezoekers van het museum meedoen aan een Paas-prijsvraag en kans maken op een Surinaams diner voor vier personen in museumcafé De Zwarte Madonna.
MUSEUM VAALS MET OPNIEUW GESCHILDERDE OUDE MEESTERS
| |
Tot met 17 februari (einde carnaval) zijn de kerk- en kloosterbeelden gecombineerd met opnieuw geschilderde religieuze schilderijen van oude meesters. Op het altaar van de monumentale kapel vol met ruim 200 heiligenbeelden ligt Theresia van Lisieux op haar sterfbed. De kapel is vanaf deze tentoonstelling extra verlicht. Door deze aanpassing krijgt men nog meer de gedachte dat de deur van het museum de Porta Coeli (deur van de hemel) is.
MUSEUM VAALS IN KERSTSFEER
| |
Vanaf 3 december 2009 is Museum Vaals in kerstsfeer. Op het altaar van de monumentale kapel vol met ruim 200 heiligenbeelden zijn Maria met Jozef en de kribbe omringd door engelen geplaatst. Verder is er uiteraard sfeervolle kerstverlichting in het museum aangebracht. De schilderkunst die deze periode tentoongesteld wordt, zijn reproducties van religieuze schilderijen van oude meesters.
KETTINGZAAGKUNSTENAARS IN KLOOSTERPARK MUSEUM VAALS
| |
Vanaf vrijdag 23 oktober 2009 om 10.30 uur startte het totaal drie dagen durende kettingzaagproject “Houten Heiligen”. In het kloosterpark waren negen kunstenaars druk bezig zijn om een heiligenbeeld uit een boomstam te zagen, te beitelen en te frezen. Kortom Museum Vaals liet van zich laten horen want het was een drukke en af en toe luidruchtige boel in het normaal rustige kloosterpark. Zondagmiddag moest een ieder gereed zijn en was het zelfs mogelijk om de kunstwerken rechtstreeks van de kunstenaars te kopen.
Doelstelling van Museum Vaals is hedendaagse kunstenaars projecten te laten doen rondom religie. De kunstenaars weer terug in de kerk! De kerken waren vroeger ook de eerste en regelmatig de enige opdrachtgevers van de kunstenaars.
Jurriaan van Hall, in 2004 nog kunstenaar van het jaar, zelf al eerder druk bezig geweest met zijn Heilig Kruis in het kloosterpark van het museum heeft flink meegeholpen met het selecteren van de kunstenaars. Hij zegt als een kenner dat tussen de negen kunstenaars beslist een aantal toppers zaten en dat er gelukkig ook een vrouw meedeed.
De deelnemende kunstenaars waren: Jeroen Compagne (www.beeldhout.nl), Siert Dallinga (www.siertdallinga.nl), Richard van Drie, Gert Jan van Dunnewold, Jurriaan van Hall (www.vanhall.net), Carla Rump (www.carlarump.nl), Peter Verlaan (www.pverlaan.nl), Willem van Vugt en Roel Wijlick (www.boomtotbeeld.nl).
BRAM VERMEULEN TUSSEN DE HEILIGEN
| |
Op vrijdag 4 september 2009 was het al weer vijf jaar geleden dat Bram Vermeulen is overleden. Voor Museum Vaals was dit een aanleiding om op deze dag haar tentoonstelling Kruiswegstaties te verruilen voor schilderijen van de bekende podiumkunstenaar.
Bram Vermeulen geboren op 13 oktober 1946 in Den Haag scoorde in zijn leven eerst als volleyballer. Op zijn zestiende was hij al spelverdeler van de Nederlandse volleybalploeg. In totaal speelde hij 53 interlands. Tijdens zijn studie psychologie in Amsterdam ontmoette hij Freek de Jonge en uit deze ontmoeting ontstond in 1968 “Neerlands Hoop in bange dagen”. Voor deze carrière stopte hij zijn loopbaan als volleybalinternational. Met hun vernieuwend cabaretgenre scoorden ze zowel in Nederland als Vlaanderen. In 1979 ging Neerlands Hoop uit elkaar, omdat De Jonge de voorkeur gaf aan een solocarrière. Vermeulen was hier lange tijd teleurgesteld over maar legde zich zeer verdienstelijk toe op chanson waarmee hij vooral in België veel succes kende . CD's als "Rode Wijn", "Dans met mij", "Vriend en vijand", "Polonaise", "De beuk erin" scoorden bij een zeer groot publiek.
Hij ontpopte zich als een bijzonder veelzijdig artiest en zei over zichzelf; "Zoals de bakker alleen bakker is als hij brood bakt, zo ben ik geen zanger. Zo ben ik Bram Vermeulen die soms zingt, soms liederen componeert, soms schildert, soms columns schrijft, soms boeken, soms theaterprogramma's maakt, soms strips tekent, soms televisieprogramma's maakt, soms gedichten schrijft, kortom, die zelden niets doet."
Voor velen nog steeds onbekend is Bram Vermeulen in 1989 begonnen met schilderen omdat hij niemand kon vinden aan wie hij uit kon leggen hoe het affiche voor zijn programma “Dans met mij” eruit moest zien. Er ontwikkelden zich twee richtingen bij het schilderen. De meer spirituele richting, schilderijen waar hij bijna altijd zelf op voorkomt. En de polonaise richting. De samenleving als een ogenschijnlijk vrolijke hossende stoet vermomde mensen achter elkaar die niet weten waar de stoet heengaat maar die volhouden dat het lol is. Ellende in vrolijke verpakking. Hier verdween hij op den duur zelf uit de stoet. In de laatste twee series schilderijen “Boerenleven” en “De Honden” spelen dier en mens een belangrijke rol en werd zijn schilderwerk milder. Een deel van deze schilderijen was vanaf 4 september tot 13 oktober 2009 te zien in het museum waar de gregoriaanse muziek dan plaats heeft gemaakt voor uiteraard het geluid van Bram Vermeulen.
GROOTSTE HEILIGENKENNER BIJ MUSEUM VAALS
| |
Zaterdag 25 juli en zondag 26 juli 2010 is gedurende de openingstijden van het museum Dries van den Akker aanwezig. Van den Akker werd in 1945 te Delft geboren en trad na zijn middelbare school in bij de Jezuïeten en werd in 1976 tot priester gewijd.
In 1975 begon hij zijn loopbaan als docent godsdienst op het Sint-Maartenscollege in Haren in de provincie Groningen. De leerlingen verzetten zich tegen elke onderwerp. Het was de tijd dat gelovigen, katholieken en gematigde protestanten, zich wensten te ontworstelen aan de door hen ervaren betutteling van de kerk. Als hij in een hogere klas een onderwerp ter sprake bracht, werd het binnen enkele minuten tot aan de grond toe afgebrand.
Toch vond Van den Akker dat hij een mooi vak had. Het moest volgens hem toch mogelijk zijn bij de leerlingen interesse te wekken. Hij haalde alle didactische en pedagogische methoden, trucs en foefjes uit de kast. Toen vroeg hij aan zijn leerlingen: "Jij heet Robert. En jij Diederik. Weet je wat je wat je voornaam betekent?" Daarin waren ze geïnteresseerd. Sindsdien zocht hij van alle leerlingen die hij voor zich kreeg, de betekenis van zijn of haar voornaam uit.
Vervolgens vroeg hij: "Wist je dat er al mensen geweest zijn die hetzelfde heetten als jij? En dat er over die mensen soms mooie verhalen bewaard zijn gebleven? Er zijn ook vaak schilderijen of andere afbeeldingen van gemaakt." Hij verzamelde heiligenlegenden, boeken, plaatjes. Ging er zelf op uit om foto's te maken. Vroeg anderen met heiligenafbeeldingen van hun vakantie terug te komen, of met een 'Woordenboekje van Voornamen' uit verre streken. Hij raakte in de ban. Hij beloofde zelfs aan een jongen die Floris heette, naar het plaatsje St-Floris te fietsen op de grens van België en Frankrijk, en met gegevens en foto's terug te komen... Op die manier bezorgde Van den Akker de mensen ter plaatse plezier dat hij, een vreemde, geïnteresseerd was in hun heiligen.
Dit alles sloot mooi aan op zijn oude liefde voor kunstgeschiedenis ('als hij geen pater was geworden, had hij kunstgeschiedenis gestudeerd') en zijn plezier in het vertellen van verhalen.
Zaterdag 25 juli en zondag 26 juli 2010 is Dries van de Akker dus in Museum Vaals en zal hij ieders voornaam verklaren en een print meegeven van zijn of haar patroonheilige.
JURRIAAN VAN HALL RONDT HEILIG KRUIS AF
| |
Op zaterdag 23 en zondag 24 mei 2010 was de bekende kunstenaar Jurriaan van Hall in het kloosterpark aan het werk. Van Hall heeft in dit weekend gewerkt aan de afronding van zijn grote Heilige Kruis. Gewapend met gutsen en beitels en een brander heeft hij in het fraaie kloosterpark het kunstwerk in het bijzijn van de bezoekers van het museum afgerond. Het kruis van Van Hall, in 2004 nog kunstenaar van het jaar, krijgt binnenkort een definitieve plaats in het park van het museum.
Jurriaan van Hall (1962) is geboren te Heerlen en studeerde aan de Rietveld Academie Amsterdam, de Rijksacademie Amsterdam en de Royal college of Art London. Hij richtte samen met de niet onbekende Peter Klashorst en Bart Domburg het roemruchte schildercollectief “After Nature” op, dat begin jaren negentig de nationale en internationale kunstwereld bestookte. De reacties van het schilderscollectief tegen het dictaat van abstracte kunst waren zo fel dat Van Hall direct wist dat het goed zat. ‘After nature’ was wat hem betreft een afrekening met de dwangmatige neiging van kunst om vernieuwing op vernieuwing te stapelen. Net zo lang tot er een hoge boterberg ontstaat. Bejubeld en verguist, in ieder geval niet onopgemerkt gebleven viel de groep in 1993 uiteen, waarna een ieder zijn eigen weg ging.
Na diverse indrukwekkende solo-exposities maakte Van Hall in 1999 een reis naar Tahiti en de Marquises om zes weken lang in het voetspoor van Gauguin te werken. Hierna volgden twee reizen naar Japan en bezocht hij op uitnodiging van UNICEF Zuid Soedan.
Naast het schilderen houdt hij zich de laatste jaren in meerdere mate bezig met de beeldhouwkunst. Na zijn project Bruddha’s vervaardigde hij in 2008 in opdracht van de Rijksbouwmeester een achttal bronzen beelden voor de ministersgang van het Ministerie van Landbouw.
Momenteel werkt hij aan zijn statue of energy, waarbij een windmolen wel een heel andere uitstraling krijgt. Het betreft een windmolen van zeven meter hoog waar mensen direct hun mobieltjes op kunnen laden en een popband van de gewonnen stroom live zou kunnen spelen. Zoals Jurriaan van Hall schilderde als uiting van vakmanschap, in een periode waarbinnen juist het concept zege vierde, is het hem bij het vervaardigen van sculpturen ook weer te doen om het pure vakmanschap.
|
