Museum Vaals wint VVV 2009 Innovatieprijs

TENTOONSTELLINGEN

UNIEKE ICONEN IN MUSEUM VAALS

(c) Museum Vaals


Op zondag 11 juli wordt in Museum Vaals de Kunstwandelroute officieel geopend door burgemeester Reg van Loo. Op deze dag start ook in het museum een niet te missen nieuwe tentoonstelling met unieke iconen.
De iconen zijn vervaardigd door de Bulgaarse kunstenaar Dimitare Petkov (1956). Sinds zijn elfde levensjaar is hij begonnen met het maken van metalen, koperen, gouden en zilveren iconen. De indrukwekkende iconen zijn met behulp van allerlei zelfgemaakt gereedschap vervaardigd uit één plaat (edel)metaal. Al zijn hele leven is dit zijn passie geweest. Petkov heeft geen kunstenaarsopleiding gevolgd maar heeft zijn vaardigheden zelf verworven. Zijn iconen zijn gekocht door kunstverzamelaars uit vele landen zoals Argentinië, Brazilië, Spanje en de Verenigde Staten. Dit is de eerste expositie van deze Bulgaarse kunstenaar in Nederland.
De expositie van de iconen van Dimitare Petkov loopt tot en met zondag 5 september 2010.











LIVE JAZZ IN MUSEUMCAFE DE ZWARTE MADONNA

(c) Museum Vaals


Op moederdagzondag 9 mei 2010 zal in het museumcafé “De Zwarte Madonna” lekkere oude Jazz te beluisteren zijn. De New Orleans Dixie Skaters (NODS) uit Eindhoven zullen vanaf 14.00 uur tot 17.00 uur hun nummers ten gehore brengen. Museum Vaals en Stichting Jazzclub Vaals 79 bieden u deze middag gezamenlijk aan.
De NODS is ontstaan in 1985 en legt zich toe op het spelen van oude stijl jazzmuziek. Het is de muziek die rond 1900 ontstaan is in New Orleans, een plaats in het zuiden van de Verenigde Staten van Amerika. De band werkt gestadig aan een repertoire dat op dit moment uit ca. 75 nummers bestaat. Steeds wordt daarbij gestreefd naar een moderne, maar wel complete uitvoering van het oorspronkelijke ‘verse’ en ‘chorus’. De muzikanten - een echte vriendenclub - hebben op het podium duidelijk plezier in het musiceren en betrekken daar graag het luisterpubliek bij. Ook als straatorkest valt dit aspect op. De band wordt gewaardeerd omdat hij borg staat voor een prima en gezellig optreden.



STRAATTEKENAARS IN PARK MUSEUM VAALS

(c) Museum Vaals


Op zaterdag en zondag 1 en 2 mei zullen in het museumpark zes straattekenaars aan het werk zijn. De ervaren straattekenaars hebben allemaal de opdracht een Maria-afbeelding te maken op speciaal neergelegde tegeltableaus.

Er is voor de combinatie straattekenaars en Maria-afbeeldingen gekozen omdat de maand mei de Mariamaand is. Daarnaast is de oorsprong van het straattekenen afkomstig uit Italië en daar ontstaan met madonnatekeningen in de 15e eeuw als eerbetoon aan de Heilige Moeder. In Italië gebruikt men voor straattekenaars de term madonnari, dit betekent letterlijk madonnaschilders. Vroeger werden gebroken dakpannen, krijt en houtskool gebruikt voor het vervaardigen van de kunstwerken. Tegenwoordig werken de straattekenaars met heel veel kleuren van pastelkrijt.

Op zaterdag 1 mei wordt er om 12.00 uur gestart tot 17.30 uur en op zondag zijn de straattekenaars van 10.30 uur tot 17.30 uur druk bezig met het tekenen van hun Maria.


KRUISWEGSTATIES IN HET BOS

(c) Museum Vaals


De laatste weken van maart is er hard gewerkt in het bos: achterstallig snoeiwerk is ingehaald, het bos is ontdaan van alle losse takken en het zwerfvuil, de wandelpaden zijn verhard, bankjes zijn neergezet en veertien mooie Kruiswegstaties zijn geplaatst. Het betreft hier veertien Kruiswegstaties met een afmeting van 150 cm breed en 130 cm hoog. De gipsen staties die momenteel nog in een grondlak staan zijn gemaakt door Maas en Zonen uit Haarlem. Na het broedseizoen van de roeken die momenteel in het bos nestelen zullen de staties de definitieve kleuren krijgen.

Met de plaatsing van de Kruiswegstaties in het bos is het geheel nu zo af dat je zonder moeite te doen het gevoel krijgt dat in korte tijd iets bijzonders in Vaals gecreëerd is. Vanaf Goede Vrijdag tot en met tweede Paasdag kunnen de bezoekers van het museum meedoen aan een Paas-prijsvraag en kans maken op een Surinaams diner voor vier personen in museumcafé De Zwarte Madonna.


SPRAAKMAKENDE KRUISWEGSTATIES

(c) Museum Vaals


Vanaf 18 februari 2010, in de aanloop naar Pasen, zijn er in combinatie met de unieke collectie kerk- en kloosterbeelden veertien schilderijen tentoongesteld van de Kruisweg van Christus. Deze staties waren in 2009 voor Museum Vaals de openingstentoonstelling en zo spraakmakend dat deze kunstwerken nu nog eenmaal tentoongesteld worden.

De Kruisweg (Via Dolorosa in het Latijn) is een onderdeel van de totale traditie van het christelijke Paasfeest. Het is een nabootsing van de lijdensweg van Christus vanaf het gerechtsgebouw (het paleis van de Romeinse procurator Pontius Pilatus) tot op de heuvel Golgotha, plaats van zijn terechtstelling.

De voorstellingen van de 14 Kruiswegstaties zijn:
I Jezus wordt ter dood veroordeeld
II Jezus neemt het kruis op Zijn schouders
III Jezus valt voor de eerste maal onder het kruis
IV Jezus ontmoet Zijn Heilige Moeder
V Simon van Cyrene helpt Jezus het kruis te dragen
VI Veronica droogt het aangezicht van Jezus af
VII Jezus valt voor de tweede maal
VIII Jezus troost de wenende vrouwen
IX Jezus valt voor de derde maal
X Jezus wordt van Zijn klederen beroofd
XI Jezus wordt aan het kruis genageld
XII Jezus sterft aan het kruis
XIII Jezus wordt van het kruis afgenomen
XIV Jezus wordt in het graf gelegd

De kunstenaars die deelnemen zijn in volgorde van de bovengenoemde staties: Gerard Druiven, Menno Schenk, Ronald Berning, Ernst Voss, Frans Franciscus, Henk Schiffmacher, Hugo Kaagman, Gabriel Kousbroek, Aldert Mantje, Gilian Schrofer, Fiona Kluck, Rob Scholte, Siert Dallinga en Piet Groenendijk.
De doeken zijn ingelijst in zware oude neogotieke eikenhouten lijsten met nummers 1 tot en met 14 en koperen plaatjes met beschrijvingen.

De tentoonstelling Kruiswegstaties eindigt op 19 mei 2010.



MUSEUM VAALS MET OPNIEUW GESCHILDERDE OUDE MEESTERS

(c) Museum Vaals


Tot met 17 februari (einde carnaval) zijn de kerk- en kloosterbeelden gecombineerd met opnieuw geschilderde religieuze schilderijen van oude meesters. Op het altaar van de monumentale kapel vol met ruim 200 heiligenbeelden ligt Theresia van Lisieux op haar sterfbed. De kapel is vanaf deze tentoonstelling extra verlicht. Door deze aanpassing krijgt men nog meer de gedachte dat de deur van het museum de Porta Coeli (deur van de hemel) is.


MUSEUM VAALS IN KERSTSFEER

(c) Museum Vaals


Vanaf 3 december is Museum Vaals in kerstsfeer. Op het altaar van de monumentale kapel vol met ruim 200 heiligenbeelden zijn Maria met Jozef en de kribbe omringd door engelen geplaatst. Verder is er uiteraard sfeervolle kerstverlichting in het museum aangebracht. De schilderkunst die deze periode tentoongesteld wordt, zijn reproducties van religieuze schilderijen van oude meesters.


KETTINGZAAGKUNSTENAARS IN KLOOSTERPARK MUSEUM VAALS

(c) Museum Vaals


Vanaf vrijdag 23 oktober om 10.30 uur startte het totaal drie dagen durende kettingzaagproject “Houten Heiligen”. In het kloosterpark waren negen kunstenaars druk bezig zijn om een heiligenbeeld uit een boomstam te zagen, te beitelen en te frezen. Kortom Museum Vaals liet van zich laten horen want het was een drukke en af en toe luidruchtige boel in het normaal rustige kloosterpark. Zondagmiddag moest een ieder gereed zijn en was het zelfs mogelijk om de kunstwerken rechtstreeks van de kunstenaars te kopen.

Doelstelling van Museum Vaals is hedendaagse kunstenaars projecten te laten doen rondom religie. De kunstenaars weer terug in de kerk! De kerken waren vroeger ook de eerste en regelmatig de enige opdrachtgevers van de kunstenaars.

Jurriaan van Hall, in 2004 nog kunstenaar van het jaar, zelf al eerder druk bezig geweest met zijn Heilig Kruis in het kloosterpark van het museum heeft flink meegeholpen met het selecteren van de kunstenaars. Hij zegt als een kenner dat tussen de negen kunstenaars beslist een aantal toppers zaten en dat er gelukkig ook een vrouw meedeed.

De deelnemende kunstenaars waren: Jeroen Compagne (www.beeldhout.nl), Siert Dallinga (www.siertdallinga.nl), Richard van Drie, Gert Jan van Dunnewold, Jurriaan van Hall (www.vanhall.net), Carla Rump (www.carlarump.nl), Peter Verlaan (www.pverlaan.nl), Willem van Vugt en Roel Wijlick (www.boomtotbeeld.nl).



BRAM VERMEULEN TUSSEN DE HEILIGEN

(c) Museum Vaals


Op vrijdag 4 september 2009 was het al weer vijf jaar geleden dat Bram Vermeulen is overleden. Voor Museum Vaals was dit een aanleiding om op deze dag haar tentoonstelling Kruiswegstaties te verruilen voor schilderijen van de bekende podiumkunstenaar.

Bram Vermeulen geboren op 13 oktober 1946 in Den Haag scoorde in zijn leven eerst als volleyballer. Op zijn zestiende was hij al spelverdeler van de Nederlandse volleybalploeg. In totaal speelde hij 53 interlands. Tijdens zijn studie psychologie in Amsterdam ontmoette hij Freek de Jonge en uit deze ontmoeting ontstond in 1968 “Neerlands Hoop in bange dagen”. Voor deze carrière stopte hij zijn loopbaan als volleybalinternational. Met hun vernieuwend cabaretgenre scoorden ze zowel in Nederland als Vlaanderen. In 1979 ging Neerlands Hoop uit elkaar, omdat De Jonge de voorkeur gaf aan een solocarrière. Vermeulen was hier lange tijd teleurgesteld over maar legde zich zeer verdienstelijk toe op chanson waarmee hij vooral in België veel succes kende . CD's als "Rode Wijn", "Dans met mij", "Vriend en vijand", "Polonaise", "De beuk erin" scoorden bij een zeer groot publiek.
Hij ontpopte zich als een bijzonder veelzijdig artiest en zei over zichzelf; "Zoals de bakker alleen bakker is als hij brood bakt, zo ben ik geen zanger. Zo ben ik Bram Vermeulen die soms zingt, soms liederen componeert, soms schildert, soms columns schrijft, soms boeken, soms theaterprogramma's maakt, soms strips tekent, soms televisieprogramma's maakt, soms gedichten schrijft, kortom, die zelden niets doet."

Voor velen nog steeds onbekend is Bram Vermeulen in 1989 begonnen met schilderen omdat hij niemand kon vinden aan wie hij uit kon leggen hoe het affiche voor zijn programma “Dans met mij” eruit moest zien. Er ontwikkelden zich twee richtingen bij het schilderen. De meer spirituele richting, schilderijen waar hij bijna altijd zelf op voorkomt. En de polonaise richting. De samenleving als een ogenschijnlijk vrolijke hossende stoet vermomde mensen achter elkaar die niet weten waar de stoet heengaat maar die volhouden dat het lol is. Ellende in vrolijke verpakking. Hier verdween hij op den duur zelf uit de stoet. In de laatste twee series schilderijen “Boerenleven” en “De Honden” spelen dier en mens een belangrijke rol en werd zijn schilderwerk milder. Een deel van deze schilderijen was vanaf 4 september tot 13 oktober te zien in het museum waar de gregoriaanse muziek dan plaats heeft gemaakt voor uiteraard het geluid van Bram Vermeulen.



GROOTSTE HEILIGENKENNER BIJ MUSEUM VAALS

(c) Museum Vaals


Zaterdag 25 juli en zondag 26 juli is gedurende de openingstijden van het museum Dries van den Akker aanwezig. Van den Akker werd in 1945 te Delft geboren en trad na zijn middelbare school in bij de Jezuïeten en werd in 1976 tot priester gewijd.
In 1975 begon hij zijn loopbaan als docent godsdienst op het Sint-Maartenscollege in Haren in de provincie Groningen. De leerlingen verzetten zich tegen elke onderwerp. Het was de tijd dat gelovigen, katholieken en gematigde protestanten, zich wensten te ontworstelen aan de door hen ervaren betutteling van de kerk. Als hij in een hogere klas een onderwerp ter sprake bracht, werd het binnen enkele minuten tot aan de grond toe afgebrand.
Toch vond Van den Akker dat hij een mooi vak had. Het moest volgens hem toch mogelijk zijn bij de leerlingen interesse te wekken. Hij haalde alle didactische en pedagogische methoden, trucs en foefjes uit de kast. Toen vroeg hij aan zijn leerlingen: "Jij heet Robert. En jij Diederik. Weet je wat je wat je voornaam betekent?" Daarin waren ze geïnteresseerd. Sindsdien zocht hij van alle leerlingen die hij voor zich kreeg, de betekenis van zijn of haar voornaam uit.
Vervolgens vroeg hij: "Wist je dat er al mensen geweest zijn die hetzelfde heetten als jij? En dat er over die mensen soms mooie verhalen bewaard zijn gebleven? Er zijn ook vaak schilderijen of andere afbeeldingen van gemaakt." Hij verzamelde heiligenlegenden, boeken, plaatjes. Ging er zelf op uit om foto's te maken. Vroeg anderen met heiligenafbeeldingen van hun vakantie terug te komen, of met een 'Woordenboekje van Voornamen' uit verre streken. Hij raakte in de ban. Hij beloofde zelfs aan een jongen die Floris heette, naar het plaatsje St-Floris te fietsen op de grens van België en Frankrijk, en met gegevens en foto's terug te komen... Op die manier bezorgde Van den Akker de mensen ter plaatse plezier dat hij, een vreemde, geïnteresseerd was in hun heiligen.
Dit alles sloot mooi aan op zijn oude liefde voor kunstgeschiedenis ('als hij geen pater was geworden, had hij kunstgeschiedenis gestudeerd') en zijn plezier in het vertellen van verhalen.
Zaterdag 25 juli en zondag 26 juli is Dries van de Akker dus in Museum Vaals en zal hij ieders voornaam verklaren en een print meegeven van zijn of haar patroonheilige.


JURRIAAN VAN HALL RONDT HEILIG KRUIS AF

(c) Museum Vaals


Op zaterdag 23 en zondag 24 mei was de bekende kunstenaar Jurriaan van Hall in het kloosterpark aan het werk. Van Hall heeft in dit weekend gewerkt aan de afronding van zijn grote Heilige Kruis. Gewapend met gutsen en beitels en een brander heeft hij in het fraaie kloosterpark het kunstwerk in het bijzijn van de bezoekers van het museum afgerond. Het kruis van Van Hall, in 2004 nog kunstenaar van het jaar, krijgt binnenkort een definitieve plaats in het park van het museum.

Jurriaan van Hall (1962) is geboren te Heerlen en studeerde aan de Rietveld Academie Amsterdam, de Rijksacademie Amsterdam en de Royal college of Art London. Hij richtte samen met de niet onbekende Peter Klashorst en Bart Domburg het roemruchte schildercollectief “After Nature” op, dat begin jaren negentig de nationale en internationale kunstwereld bestookte. De reacties van het schilderscollectief tegen het dictaat van abstracte kunst waren zo fel dat Van Hall direct wist dat het goed zat. ‘After nature’ was wat hem betreft een afrekening met de dwangmatige neiging van kunst om vernieuwing op vernieuwing te stapelen. Net zo lang tot er een hoge boterberg ontstaat. Bejubeld en verguist, in ieder geval niet onopgemerkt gebleven viel de groep in 1993 uiteen, waarna een ieder zijn eigen weg ging.

Na diverse indrukwekkende solo-exposities maakte Van Hall in 1999 een reis naar Tahiti en de Marquises om zes weken lang in het voetspoor van Gauguin te werken. Hierna volgden twee reizen naar Japan en bezocht hij op uitnodiging van UNICEF Zuid Soedan.

Naast het schilderen houdt hij zich de laatste jaren in meerdere mate bezig met de beeldhouwkunst. Na zijn project Bruddha’s vervaardigde hij in 2008 in opdracht van de Rijksbouwmeester een achttal bronzen beelden voor de ministersgang van het Ministerie van Landbouw.
Momenteel werkt hij aan zijn statue of energy, waarbij een windmolen wel een heel andere uitstraling krijgt. Het betreft een windmolen van zeven meter hoog waar mensen direct hun mobieltjes op kunnen laden en een popband van de gewonnen stroom live zou kunnen spelen. Zoals Jurriaan van Hall schilderde als uiting van vakmanschap, in een periode waarbinnen juist het concept zege vierde, is het hem bij het vervaardigen van sculpturen ook weer te doen om het pure vakmanschap.






 
Diavoorstelling
Bus-idee